U bent hier:
Filmen in de Lebuïnusparochie
Het is nog best lastig om goede shots te nemen en een filmpje in elkaar te zetten. Je moet met zoveel dingen rekening houden: waar komt de persoon in beeld, hoe beweeg je de camera, welk verhaal wil je vertellen? Van te voren moet je al een heel plan hebben. Ik heb al een paar lessen filmen gevolgd en weet al aardig hoe het niet moet. Nu is het de kunst het te doen zoals het wel moet. Ik ben lid van een van de filmploegen van de Lebuïnusparochie.
| Voor 't Zout Laetitia van der Lans vroeg of ik voor 't Zout een stukje wilde schrijven. We zijn pas begonnen en de eerste filmpjes moeten nog gemonteerd worden. Daarom valt er over de filmpjes nog niet zo erg veel te schrijven. Wat ik wel kon doen is met mijn medeploeggenoten te praten over wat de kijkers van ons kunnen verwachten. Daarom vroeg ik Eddy en Cynthia wat hun ideeën hierover zijn en waarom zij zich hadden opgegeven voor de cursus. Hier staat een uitgebreide versie van deze gesprekken. |

Onze filmploegen
Wij werden door Hart-voor-Deventer uitgenodigd om filmpjes te maken en op Internet en Deventer-tv te zetten. Negen mensen van de Lebuïnus parochie melden zich aan voor de filmcursus. Als tegenprestatie leveren wij filmpjes aan: tien filmpjes per ploeg in het eerste half jaar. Wij zijn met twee ploegen, qua organisatie erg praktisch, want het scheelt vergaderen en levert ons meteen een extra camera op.

Mijn ploeg bestaat uit:
- Annie Aarnink-Tijs van de Nicolaaskerk in Lettele,
- Gerda Albers van de Willibrordkerk in Boskamp
- Eddy en Jadwiga Bosman en mij van de Maria Koninginkerk in Deventer.
De andere ploeg, de Ghostbristers, bestaat uit jonge mensen van de Broederenkerk:
- Demi van der Nulft,
- Ken Veenstra,
- Cynthia Simons en
- Paul van Agten als de leider.
| Hart-voor-Deventer Hart-voor-Deventer is een samenwerking van Gemeente Deventer, Glashart en Deventer TV. Zij heeft als doel om door middel van filmpjes, die deventernaren zelf kunnen maken en uploaden, de betrokkenheid van de bewoners bij hun stad te vergroten. Zij doet dit door organisaties een filmcamera met toebehoren te geven en alle deelnemers een cursus aan te bieden. De link naar Hart-voor-Deventer is: www.hartvoordeventer.nl. |

Waarom filmen?
Eddy en Cynthia vroeg ik een plek te kiezen voor het gesprek, een plaats waar zij geïnspireerd worden.

Eddy vraagt mij om bij hem thuis te komen, vanwege zijn gezin. Bij hem draait alles om vrouw en zijn twee kinderen, waar hij elke dag voor wil zorgen. Eddy heeft al een paar jaar een camera en maakte veel gezinsfilmpjes. In de cursus begreep hij meteen dat dit eigenlijk registraties van gebeurtenissen zijn. Bij het maken van filmpjes voor een groter publiek komt meer kijken. Eddy vindt het leuk dat we als kerkgemeenschap mee doen en dat iedereen zijn bijdrage levert. Bij het maken van een thriller tijdens de cursus bleek dat iedereen zijn sterke kanten heeft. Het is trouwens leuk om later de filmpjes weer terug te zien en te herinneren hoe het was.

De vader van Cynthia is koster en heeft zodoende een sleutel van de Broederenkerk. Cynthia nodigt mij uit in de kerk. Een logische keuze. Niet alleen omdat haar filmploeg van de Broederenkerk is, maar ook omdat zij zelf veel met deze kerk heeft. Ze is er gedoopt, heeft er de eerste communie gedaan en is er misdienette. Ze voelt zich er zodoende helemaal thuis.
Paul van Agten vroeg haar om mee te doen. De cursus is gezellig en er wordt erg veel gelachen. Het is leuk om op deze manier aan anderen iets te vertellen over haar kerk; iets van wat ze zelf weet. Voor haarzelf is het ook leerzaam, de oudere mensen weten veel. Paul van Agten is een enthousiaste leider en heeft veel goeie ideeën.
Het filmen begon al meteen bij het ophalen en uitpakken van hun camera, met een andere camera natuurlijk. Hun ploeg de Ghostbristers ontstond op dat moment. Mensen in de kerk dachten eerst dat de Ghostbristers een tekenfilm op tv was, maar inmiddels weten ze beter.

Rollen
Eddy wil alle aspecten van het filmen onder de knie krijgen. Het is boeiend om de dingen te leren. Cynthia daarentegen geeft duidelijk de voorkeur aan het presenteren en het interviewen van de mensen. Je moet van te voren goed nadenken over de vragen die je wilt stellen. Met interviewen heb je contact met de mensen. Zij praten met jou en proberen dus ook jouw taal te spreken. Dat maakt het interessant. Met het filmen zelf heeft Cynthia niet zo veel: de camera heeft erg veel knopjes en als cameraman ben je minder met de mensen zelf bezig. De anderen in de ploeg hebben al meer ervaring.
De kerk
De kerk is volgens Eddy meer dan een voetbalvereniging. Hoe belangrijk het geloof is, werd hem duidelijk toen hij een paar jaar geleden, vrij kort na elkaar een broer en een zus door een verkeersongeluk kwijt raakte. “Ik uitte me in gebed. Een voetbalvereniging biedt dat niet. De kerk gaat dieper.” Eddy wil er iets voor terug doen in de dingen die hij kan: zingen in de Cantorij, voorbeden doen en nu ook door filmpjes te maken.

Zowel Eddy als Cynthia houden erg van hun eigen kerk. Eddy: “De Maria Koninginkerk is een gemeenschap waarin mensen wat voor elkaar over hebben. Als vrijwilliger word je er snel geaccepteerd.” Maar omdat de Maria Koninginkerk onderdeel is van de Lebuïnusparochie wil hij zich niet alleen tot deze kerk beperken. Cynthia denkt daar anders over: de Broederenkerk is echt háár kerk en zij denkt daarom dat zij niet zo snel filmpjes in andere kerken zal maken.

Het doel
Jadwiga, de vrouw van Eddy, is poolse. “In Polen beleeft men het geloof veel meer dan in Nederland.” Naast het filmen hier in Deventer, wil Eddy dan ook met filmpjes aan de deventernaren laten zien over hoe in Polen het geloof wordt beleefd. Het zou mooi zijn als hij zo iets van Polen aan de gemeenschap in Deventer kan geven. Als voorbeeld laat hij mij beelden zien van de bedevaart naar het dorp Kalvaria Paclawska. Misschien willen er hier vandaan wel mensen met hen mee gaan op bedevaart.

Eddy en Cynthia hopen beiden dat mensen door het bekijken van de filmpjes meer betrokken raken bij de kerk en er daardoor vaker naar toe gaan. Eddy: “... dat men weet wat er allemaal binnen de kerk plaats vindt qua activiteiten, zoals het koor en de werkgroepen.” Cynthia: “Veel mensen weten niet wat er achter de schermen allemaal gebeurt. Als mensen in de parochie en daarbuiten dat zien en er achterkomen hoeveel zorg er wordt besteed tijdens de voorbereidingen van de doop en de eerste heilige communie, wordt men trots op hun kerk. Dan gaan ze niet met tegenzin, maar vinden ze het fijn om er heen te gaan.”

Het maken van filmpjes vergt best veel inspanning en er komt veel bij kijken. Maar als ik zo met Eddy en Cynthia praat, we elkaar inspireren en enthousiast maken, ben ik er stellig van overtuigd dat we na een korte aanloopperiode mooie filmpjes zullen maken. In 't Zout en hier op www.rk-deo.nl zullen we laten weten welke filmpjes er te zien zijn. We wensen u daarom nu alvast veel kijkplezier!
Namens de filmploegen van de Lebuïnus parochie,
Foppe Klaas Hovinga
