engelbert raam

Heilige Engelbert.
Foto: Glas in lood raam Maria kapel:
R.K.kerk Onze Lieve Vrouw
Onbevlekt Ontvangen te Wijhe

Logo 150 jaar klein

Schrijf u in op onze nieuwsbrief. De nieuwsbrief verschijnt tussen twee edities van 't Zout

Overweging 28e zondag door het jaar (door parochiaanvoorganger Williy van Bussel  uit Wjhe)
Iedere tijd kent zijn leraren, goeroes en idolen die mensen de weg naar het grote geluk voorhouden. Het zoeken van geluk en het verwerven van wijsheid zijn thema’s die een mens een leven lang kunnen bezig houden. In het midden van de vorige eeuw kwam de psycholoog Maslow met zijn wetenschappelijk verantwoorde piramide van de zogenaamde universele behoeften. Iedere mens heeft als eerste brede basis onderaan de piramide lichamelijke behoeften, dan volgt veiligheid, sociaal contact, waardering en erkenning als mens, en ten slotte als punt van de piramide de behoefte aan zelfontplooiïng. Elke nieuwe fase kan volgens de theorie van Maslow pas plaatsvinden als aan de fase daaronder wordt voldaan. Het vinden van een antwoord op de grote levensvragen, jezelf ontwikkelen op zoek naar wie je bent en naar het grote geluk bevindt zich in de bovenste top.
De gelukzoeker uit het evangelie van vandaag lijkt nog verder te willen zoeken. Hij wil het ware leven en dat is voor hem niets anders dan de blijvende en eeuwige verbondenheid met God. Hij is al een eind op weg vind hij zelf. Als gelovige Jood volgt hij de Wet. Dat levenskader van strenge geboden is de leidraad in zijn leven. Misschien zou dit al genoeg zijn voor de meeste mensen in zijn tijd, maar deze man wil meer en Jezus biedt hem een radicale weg aan. Een weg die veel verder gaat dan het braaf volgen van geboden: zijn bezit verkopen, de opbrengst aan de armen geven en Jezus volgen. Dat is wel een enorme stap en de man kan of wil zover niet gaan.
Het is geen algemeen gebod dat Jezus hier geeft. Hij eist niet van ons al onze bezittingen weg te geven. Er zijn verschillende wegen om tot God te komen. Voor de een is het de weg van een religieus leven, bijvoorbeeld verbonden aan een religeuze orde. Maar als dat een stap te ver is; je kunt als mens met een dagritme van gebed of stilte vorm ook goed vorm en inhoud geven aan je geloofsleven. Voor anderen past meer de weg van barmhartigheid of goede werken, van praktische hulp en steun bieden aan mensen die dat nodig hebben. Iedere vorm van je geloof leven kent zijn eigen wegen van geluk en soms ook van dorre tijden.
Toch komt er vaker dan alleen in het evangelie van vandaag een flinke waarschuwing als het over bezit gaat. Bezit of rijkdom is eigenlijk een blok aan je been als het er om gaat God te vinden. Dat was in die tijd al zo terwijl datgene wat mensen bezaten in de bijbelse tijd praktisch niets lijkt bij wat wij nu allemaal om ons heen vergaren tijdens ons leven. Onze maatschappij is erop ingericht, wij leren het van kind af aan. Bezit geeft je status en aanzien, maar voor je het weet is het in alles bepalend voor waar je je mee bezig houdt. In feite kan datgene wat je bezit dan zo’n middeleeuwse gietijzeren kogel zijn die met een ketting aan je been vast zit, je sleept het overal mee heen.
Alles draait in onze wereld om de economie en het maken van winst, het liefst veel. Bijna alles heeft een prijskaartje, je kan het niet zo gek verzinnen of het heeft een economische of financiële waarde. Maar is dat wel terecht?
Als het gaat om een huis, auto of caravan is waarde vrij exact te bepalen. De waarde van bijvoorbeeld zoiets als onderwijs en zorg ook nog wel al wordt dat een lastiger rekensom. De waarde van arbeid wordt ook financiëel bepaald maar waarom is het ene werk meer waard dan het andere?  Is het werk van iemand met een hoog inkomen van grotere waarde dan van iemand met een kleiner inkomen?  En hoe zit dat dan met al die vrijwilligers in onze maatschappij die geen rooie cent ontvangen voor hun onmisbare werk?  En hoe zit het met de prijs van aandacht en liefde, erkenning en waardering en zorg om elkaar? Mensen worden maar al te gauw gemeten en gewogen in een geldelijke waarde, naar wat ze opleveren, bijdragen aan de economie. Alsof dat de waarde van een mens weergeeft.  In een familie waarin iemand sterft en waar in de dagen voorafgaand aan de uitvaart aan de keukentafel herinneringen worden opgehaald komt vaak de onbetaalbare waarde van een geliefd mens naar voren.
Bij God tellen die andere waarden. Wie gevangen zit in schema's van nut, kostprijs en winst  ziet meestal niet dat er ook andere waarden zijn waarmee we ons leven kunnen inrichten, kostbaarder dan goud en die ons een uiteindelijk leiden naar het Rijk van God oftewel, de hemel.
Daar gaat het bij Jezus altijd om: om het Koninkrijk van God, en dat is dan niet de hemel in het hiernamaals, maar van de hemel op aarde. Die hemel kan er alleen komen als we er met z’n allen aan werken in ons door God geschonken leven. Als we ons steeds blijven richten op dat ene grote gebod van Jezus, en dat is: ‘Bemin God bovenal, en uw naaste gelijk uzelf.’
Echte verbondenheid met God en mensen zoeken, daarin vind je geluk, eeuwig leven. Bezit vraagt een houding van zaken naar je toe trekken en vooral vasthouden wat je hebt. Liefde vraagt een open houding, van durven weggeven en juist daarin te ontvangen. Zo bijzonder is onze God, bij Hem wordt je een rijk mens als je weggeeft.
Amen.

Overweging 21e zondag door het jaar (door parochiaanvoorganger Williy van Bussel  uit Wjhe)
Kiezen voor Hem, staat er vandaag voor op ons misboekje. Iedere dag, op zoveel momenten van de dag, maken we keuzes. Talloze keuzes per dag. Heel alledaagse. Over wat voor kleding we zullen aantrekken, of we op de fiets naar de winkel gaan of toch de auto even pakken, over wat we zullen gaan eten, welke boeken we lenen bij de bieb of naar welk tv programma we vanavond gaan kijken. Ook maken we in ons leven grote keuzes, levenskeuzes, als we iemand vinden waarvan we gaan houden om samen het leven te gaan delen. Als we verhuizen vanwege een nieuwe baan of emigreren gaan voor een nieuwe toekomst over de grens.
Het zijn allemaal keuzes, belangrijke en onbelangrijke, maar in het licht van de levenskeuze die ons vandaag wordt voorgelegd van een heel andere orde. God nodigt ons uit te kiezen voor Hem, het is de grootste keuze waarvoor we in ons leven worden gesteld, kiezen voor God, omdat het uitstijgt boven alles wat ons hier op aarde bindt.
Jozua houdt het volk dat net is aangekomen in het Beloofde Land de keuze voor: gaan we verder met God die ons hier gebracht heeft?  Gaan we inderdaad bouwen aan een land en een volk die gebouwd zijn op de waarden die we ontdekt hebben tijdens die woeste tocht door de woestijn: op de Tien geboden, op de zorg voor de kwetsbaren, aandacht voor de sabbat, gastvrijheid voor vreemdelingen, eerlijkheid en betrouwbaarheid enz.
Keuze voor God betekent leven vanuit die waarden en ontdekken dat je daarin  ruimte vindt om te leven.
Mensen zeggen soms: “kiezen voor God is het einde van alles wat leuk is in het leven”.
Geloof hangt in die vooroordelen samen met van alles wat niet mag, het moeten gehoorzamen aan allerlei strenge oude geboden, beperkende levensregels en verouderde rolpatronen, en vooral dus met de gedachte dat de mens wordt beknot in zijn doen en laten. Iemand die voor een leven met God kiest zal die keuze dus nogal eens moeten uitleggen of verdedigen.
In deze tijd, een samenleving en een cultuur waarin menselijke waardigheid, onderlinge gelijkwaardigheid, vrijheid van spreken en denken, en mogen zijn wie je bent terecht een groot goed is, is het niet simpel om openlijk een gelovig mens te zijn. Extremisme binnen religies in de wereld, ook al hebben ze niets met ons geloof van doen, helpt daarbij ook niet mee.
Wordt je in je leven beknot als je voor het geloof kiest? Kiezen voor God betekent inderdaad dat veel zaken gerelativeerd worden die in onze cultuur als noodzakelijk of een verworven recht worden beschouwd. Juist daarin schuilt de vrijheid, dat je niet met de massa hoeft mee te lopen, maar andere keuzes maakt, vooral ook waar het gaat om onderlinge liefde en zorg voor je naaste. De eisen van de samenleving waarin je nu eenmaal leeft worden dus niet vervangen door de eisen van God, maar krijgen een ander aandachtspunt. Daar nodigt Jezus ons toe uit.
Het evangelie van vandaag begint op een punt waar duidelijk iets aan vooraf gaat. Het gaat over brood. Nadat Jezus duizenden mensen gevoed heeft met 5 broden en 2 vissen trekt Hij zich terug. De leerlingen gaan met een boot naar de andere kant van het meer. Tijdens die toch voegt Jezus zich weer bij hen, lopend over het water. Als zij aan land komen wacht hen weer een menigte in afwachting van het brood dat Jezus hen geven zal. Maar de echte diepere betekenis van dat Brood ontgaat hen nog.
Het manna in de woestijn en het brood bij het meer waren voedsel voor het lichaam. Het echte Brood uit de hemel is voedsel voor de ziel. De verwijzing naar stuitende taal waar dit evangeliedeel mee begint zijn de woorden waarin Jezus uitlegt dat Hij het lichaam en bloed is dat als voedsel voor de mensen leven geeft. Zo zal wie mij eet, leven door mij. Het is niet het brood dat uw voorouders aten; zij zijn gestorven, maar wie dit Brood eet zal eeuwig leven. Het is maar moeilijk te begrijpen voor velen om Hem heen.
Jezus geeft in het evangelie zijn leerlingen de ruimte om hun eigen keuze te maken en hun eigen weg te vervolgen. Aan het einde van dit lange zesde hoofdstuk van Johannes, na het lange en moeilijk te bevatten gesprek over het voedsel ten leven, biedt Jezus zijn leerlingen een keuzemoment. God dringt zich niet op. Hij nodigt uit. Hij wil slechts in vrijheid gezocht en bemind worden. Een groot aantal leerlingen verlaat Hem, de Twaalf echter blijven Hem volgen en Petrus getuigt van zijn geloof.
Na dat wonderlijke breken en delen van brood en vis, heeft Jezus de kring om Hem heen proberen binnen te voeren in het geheim van het leven met God. Hij heeft hen proberen duidelijk te maken hoe een mens zich kan laten voeden door God. Het voedsel dat God geeft is nergens te koop en is anders dan alle materiële overvloed die we dagelijks over ons uitgestort krijgen. De levenswandel van Jezus zelf is het voedsel dat een mens helpt om een weg te vinden die van blijvende waarde is. Wanneer het ons lukt om in navolging van Hem te leven, worden we gevoed door diezelfde Geest die in Jezus aanwezig was. Deze Geest van de Eeuwige God, die in Christus zichtbaar is geworden, leren we dan steeds beter kennen als bron van leven, als bron van eeuwig leven.
Zo wordt het Beloofde Land ook voor ons een realiteit als wij de juiste keuze maken en voor God kiezen. Het is immers geen geografische aanduiding, maar een naamgeving voor een spirituele, geestelijke manier van leven. Het is een ander woord voor Gods Rijk waarin de gelovige mens samen met de mensen om zich heen voortdurend bewust leeft volgens Jezus voorbeeld, in de nabijheid van God. Jezus nodigt ons uit, de keuze is aan ons.

Open monumentendag 2021
Orgelbespeling zaterdag 11 september 14.00 uur
 Op het Monumentale Maarschalkerweerdorgel
Van de RK kerk “Onze lieve vrouw onbevlekt ontvangen”
Locatie Engelbert Wijhe Stationsweg 9 8131 DG Wijhe
  
Programma
  
 
Ave Maria opus 52 no. 6 van Franz Schubert in een bewerking voor orgelsolo
 
Orgelsonate (1856) van Johannes Worp (1821 – 1891) maestoso – adagio – con brio – fuga
 
Panis Angelicus, motet van Cesar Franck  in een bewerking voor orgelsolo van Bryan Hesford
 
Gnossiennes no. 1 en 3 van Erik Satie
 
Carillon de Westminster voor orgel uit de derde suite opus 54 van Louis Vierne (1870 – 1937)
 
 Door Frank Delnoij

Oogstdankviering 2021

 

 

 

 


De werkgroep Kerk in de Samenleving ( KeSa) organiseerde vorig jaar geen oogstdankviering in de geloofsgemeenschap Engelbert.
Ook dit jaar zijn de Coronamaatregelen nog steeds van invloed op plaatsen waar veel mensen samenkomen. Om die reden is een dergelijke viering niet te plannen.
In deze openluchtvieringen willen we steeds de nadruk leggen op onze afhankelijkheid van de natuur ; een aantal keren was het weer ons niet gunstig gezind en werd de viering in de kerk gehouden, in plaats van in de open lucht of op een boerderij. Afhankelijk zijn van de natuur: onzekerheid over alles wat we niet in de hand hebben. Dat geldt voor het virus dat ons in zijn greep houdt waardoor het nog steeds niet veilig is om met een grote groep bij elkaar te komen. Dit jaar werden we ook op een andere manier geconfronteerd met het feit dat niet alles maakbaar is, de extreme weersomstandigheden en wateroverlast waardoor veel oogst verloren is gegaan.
Zeker is dat klimaat verandert en dat deze ontwikkeling grote gevolgen kan hebben voor de toekomst van ons allemaal. Het gevolg kan angst zijn voor wat er kan gebeuren, maar het onder ogen zien en meehelpen aan bewustwording biedt meer mogelijkheden. Er zijn hoge ambities voor een eerlijke groene wereld uitgesproken in het klimaatakkoord van Parijs in 2019 en veel eerder in 1968 door de club van Rome waar zesendertig Europese wetenschappers hun bezorgdheid uitten over de toekomst van onze planeet. Het resulteert vier jaar later in een spraakmakende studie die uitgroeit tot een wereldwijde bestseller: “De grenzen aan de groei “ Daar zien we nog te weinig resultaat van in de hedendaagse keuzes. Al blijven klimaatactivisten en wetenschappers ons wijzen op de noodzaak tot verandering van onze houding ten opzichte van de natuur. Als we het allemaal maar gewoon vinden is er ook geen reden voor dankbaarheid; tonen we onze verantwoordelijkheid in de keuzes die we maken, dan geven we blijk van onze dankbaarheid voor al het moois dat ons omringt en waar we zuinig op moeten zijn.
Jules de Korte heeft al in 1974 het lied: “land van de toekomst” geschreven, gebaseerd op het verhaal van de ark van Noach. Je kunt het lied beluisteren op You Tube.

Ik heb twee duiven opgelaten, hij en zij, door simpelweg hun vleugels los te binden
Zodat ze vrijwel zeker volgens mij, moeiteloos de juiste richting vinden

Naar het land van de toekomst, het toekomstige land
Naar het land van de toekomst, het toekomstige land

Ik heb ze afgewacht tot de avond viel, maar nooit is een spoor van hen gevonden
Met duidelijk twijfels in mijn ziel heb ik toen twee raven uitgezonden

Naar het land van de toekomst, het toekomstige land
Naar het land van de toekomst, het toekomstige land

Maar ook de raven zijn helaas nooit weergekeerd, ik durfde er met niemand over praten
Omdat je tot het laatste toe probeert, heb ik toen twee mussen losgelaten

Naar het land van de toekomst, het Toekomstige land
Naar het land van de toekomst, het Toekomstige land

De beide mussen kwamen weer maar vraag niet hoe, ze hebben in mijn de hand de geest gegeven
Waar glijden we in 's hemelsnaam naartoe als er zelfs geen vogel meer kan leven

In het land van de toekomst, het toekomstige land
In het land van de toekomst, het toekomstige land